lunes, 14 de noviembre de 2016

Ruta Magosto BttNocelo 2016

Domingo 13 de noviembre de 2016,

Outro domingo máis que toca o despertador. Pero desta vez era distinto…  Non íbamos a desplazarnos moitos kms en coche nin íbamos dalo todo nunha competición nin nada de eso. Hoxe era un día de compañerismo e de pasalo ben na bici. Como en anos anteriores non íbamos a deixar de celebrar a nosa particular Ruta do Magosto. Consiste nunha rutiña pola zona e logo comilona cas familias. Este ano non todo o mundo podía permitirse comer este día concreto por diversos problemas polo que se decidiu facer uns pinchos no Bar Vidal (Trasmiras) logo da ruta para que cada un puidese ir comer cas familias a casiña.
As 8.30 da maña alí nos plantamos en Trasmiras para sair, non sin antes tomar un cafeciño para planear o ititinerario.  Desta vez aproveitamos para ir perfilando o que será a Ruta do Cocido que terá lugar no mes de Xaneiro, chova ou neve…
Cunhas cousas e outras arrancamos xa cerca das nove da maña, había néboa pero as previsions eran de boa maña de btt.  Pepe, Raul, Michel, Jose, Gabri,  Adrián  e Javi e desta vez tamen nos acompañaron os “pros” do clube Peludo e Marra que oiron falar dos pinchos e non o pensaron duas veces. A sua intención era non subir moito de pulsacións xa que están en pretemporada pero non lles foi asi a cousa…
Empezamos polos sendeiros entre carballeiras da zona de Trasmiras para tirar hacia arriba a Seixas e o Castelo. Apenas 8 ou 9 kms e xa a primeira parada importante, desta vez non por causas de averías senón por que pasamos polo paraíso do cogumelo, unha esplanada nun lugar que evidentemente non se pode contar, onde está plagado deles. Por alí nos repartimos, uns falando de bicis e outros enchendo as mochilas co manxar típico destas fechas. Algun houbo que recordarlle porque estábamos ali para que se puxera outra vez a pedalear, ainda quedaba un bo anaco. Afrontamos o primeiro repecho en condicións ata coronar no alto da Capilla do Castelo onde tomamos o primeiro tente en pé disfrutando das vistas que nos proporciona tan fermoso lugar. Continuamos a marcha con dirección Rebordondo onde collemos parte do camiño de Santiago para baixar a toda mecha ata o pobo, os máis intrépidos disfrutaron da baixada como se fose a última e apuraban a tope os freos…
Logo continuamos cruzando a Nacional 525 con dirección Baldriz, montes interminables de pinos acompañabanos entre risas e charlas. Cada un ó seu ritmo pero con apenas uns metros de distancia duns grupos a outros. Cruzamos Baldriz e a seguinte parada de avituallamento era no Merendeiro de Nocelo da Pena para logo subir ó Carreiro Ladrón, aquí algún despistado púxose a tirar diante coma se non costara e imprimiulle o pelotón un ritmo que nos fixo chegar arriba sen folgos pero contentos por que viña unha trialera entre pinos moi divertida en baixada onde a pericia o manillar era a clave para chegar abaixo sans e salvos. Tensión máxima entre os pinos pero moi divertido e sen peligro, espectacular… Nun abrir e pechar de ollos xa estábamos en Nocelo, atravesamos o pobo e algún aproveitou para alixeirar lastre e deixar os cogumelos a bo recaudo. Subidiña ata a Cruz e logo un precioso carroucho ó pé da Ladeira da Carboeira e dun muiño centenario foinos levando pouco a pouco ata Escornabois, xa faltaba pouco para chegar, unha ultima subida que xa se fixo durilla polo acumulado que levábamos mais o barro das chuvias dos últimos días. Unha parada para xuntarnos todos e solo quedaba unha larga baixada ata Trasmiras. Unha baixada grabada no Strava que fixo que os mais envenenados saliran a fume de carozo para batir os seus propios records. Chegamos a carretera cansados de tanta baixada ca sorpresa de que o gañador absoluto no Strava foi o noso veterano presidente Pepe Nocelojar, a pesar de competir con xente mais nova con maquinas máis específicas para baixar, o final a veteranía é un grado…
Despois de tanta tensión un kilómetro de llaneo e chegamos o punto de partida, agora esperábannos os pinchos no Bar Vidal, onde ninguén se quedou atrás, tanto nas cervexas coma no chourizo e na orella… menudos fenómenos!

Cerca das 2 do mediodía deuse por terminada a Ruta do Magosto 2016, con 42km e un acumulado de pouco máis de 800 e sen averias nin caídas, unha ruta das que fan afición, compañerismo, moito cachondeo, fotos… un día para pasalo ben, un día de btt cos amigos… Ata o ano que ven!
Agradecer o bo trato que tubo con nos o personal do Bar Vidal (TRASMIRAS)
                                                                                              Cronica: Javier Alonso
                                                                                                 Fotos : Nocelojar

























video









martes, 8 de noviembre de 2016

Tour de Rios 2016

Domingo 6 de Novembro de 2016
Varios integrantes de BttNocelo, levantámonos á maña para levarmos a cabo a VIII Tour da Castaña do Riós. O primeiro que fixemos foi botar unha ollada pola ventana e ver si o “home do tempo” levaba razón niso de que iban a baixar as temperaturas ata 10 grados! O ceo estaba despexado… había xeada…
Vallejo, Jose, Raul, Michel, Mingos, Pepe e Javi chegamos ó Riós sin ter ainda moi claro de si de “corto” ou de “largo”… Sabiamos que sairía o sol pero facía un frio que pelaba. Chegamos con tempo para tomar un cafeciño quente no bar do pobo e para coller os dorsais sin prisa. Non se preveía unha Ruta multitudinaria pero sabíamos que o percorrido nos iba a gustar.
Apenas 50 bikers na saída de meta. Parecía mais ben unha quedada entre amigos… Parecía, porque nada mais dar a saida un grupiño de participantes saliu dando lume… claro, había trofeo para os tres primeiros… Entre eles tiñamos os mais novos do grupo, Michel e Raul que iban dando conta dos de adiante… Os demais salimos xuntos pero co paso dos kilómetros fomos situándonos cada un según o seu nivel e fomonos escagallando polo camino cuns centos de metros de distancia uns dos outros. O percorrido era do que a nós nos gusta, sendeiros e camiños antigos sen moita dificultade técnica case sempre rodeados de castiñeiros centenarios polo que parecía que iba a ser unha ruta tranquila para disfrutar da paisaxe… Nos primeiros kilómetros Michel xa tivo que abandonar o grupo de cabeza por un pinchazo, axudamoslle a cambiar a cámara e volveu arrancar a toda mecha. Pero os problemas solo fixeron mais que empezar. Algun que outro tramo mal sinalado deu paso a algunha que outra pérdida polo que chegamos o avituallamento un pouco revoltos na clasificación. Un avituallamento demasiado corto, xa que se facía no km 20 e a ruta constaba case de 50km. Ata ahí un recorrido bastante ameno pero o difícil empezaba a partires de ahí como xa nos avisaran antes da saída. Vallejo deixounos neste punto logo de encontrarse indisposto xa dende primeira hora debido a un sábado moi atarefado que acabou pasandolle factura… Os demais continuamos sen saber moi ben onde estábamos cada un xa que o que mais e o que menos se perdera en algún tramo…
Seguimos entre castiñeiros, sendeiros e canellas pero xa empezaban as subidas duras. Un servidor (Javi), xa levaba uns cantos kilómetros en solitario xa pensando que sería asi o resto da ruta, cando despois dunha gran subida ali estaban o resto do equipo cas bicis cas rodas para arriba… outro pinchazo… Tomámolo con humor e decidimos continuar xuntos ata o final, os trofeos podían esperar… Fotos e moito cachondeo eran os acompañantes no noso particular Tour da Castaña.
Empezamos a subidas e baixadas continuas, rompepernas e, logo dun pouco, rompecadeas! Increible, as averías non terminaban. Miramos os reloxios e o tempo viñasenos encima, houbo que facer chamadas para aplazar as comidas en familia porque xa se vía que íbamos chegar tarde… Parecía que canto mais nos achegabamos a meta mais difícil se puña a ruta, as constantes paradas para reparar averías facían mella nas pernas que logo lles costaba volver entrar en calor. Uns últimos repechos e cuns golpes de bombín conseguimos vislumbrar por fin a liña de meta, de últimos claro, pero contentos de acabar. Unha duchiña quente e, como xa cancelaramos a comida cas familias, decidimos comer o menú que a organización nos tiña preparado todo baseado en castaña e cogumelo, por suposto. Entrega de trofeos cun dos nosos como segundo clasificado (Raúl, NORABOA!), sorteos e mais fotos fixeron que o final fose un gran dia de disfrute do btt e dos amigos. Quizais non fose das rutas mellor organizadas das que temos participado pero sabemos que a organización fixo o que puido, o percorrido precioso e seguramente o ano que ven mais e millor.


                                                                                 Cronica: Javier  Alonso
                                                                                     Fotos: Nocelojar